مردی که انقلاب را در قاب امانت ثبت کرد
به گزارش کمال مهر، دهه فجر، فصل بازخوانی خاطراتی است که تاریخ معاصر ایران را شکل دادهاند؛ خاطراتی که اگر ثبت نمیشدند، شاید امروز تنها در روایتها باقی میماندند. در میان این راویان خاموش، نام حاج حسین ایوبی صانع، عکاس پیشکسوت البرزی، جایگاهی ویژه دارد؛ مردی که بهعنوان عکاس امام خمینی (ره)، سالها در کنار بنیانگذار انقلاب اسلامی، لحظهها را به امانت گرفت و به تاریخ سپرد.
او عکاسی سادهدل و بیادعا از دیار کرج بود؛ مردی که در پی نام و جستوجوی شهرت نبود. او سالهای متمادی در کنار امام راحل حضور داشت و با دوربینی که در دست میگرفت، نهفقط تصویر که روح زمانه را ثبت میکرد. روایتها و بازگویی خاطراتش حاکی از آن بود که خود امام خمینی (ره) برای او دوربین تهیه کردند و این موضوع، نشانهای روشن بود از اعتماد و اهمیتی که ایشان برای ثبت صادقانه لحظات تاریخی قائل بودند.
خوب به خاطر دارم چند سال پیش که برای یک مصاحبه به منزل او رفتیم، عصا به دست و با رویی گشاده در را باز و از ما استقبال کرد. او که یکی از جوانان ارزشی و هنرمند دوران انقلاب بود در صحبتهایش از نحوه راه یافتن به بیت امام خمینی (ره) میگفت و تعریف میکرد و گفتنیهای فراوانی از دوران انقلاب و زندگی شخصی امام خمینی داشت و از علاقه شدیدش به عکاسی از دوران نوجوانی میگفت.
او پیش از انقلاب و در دوران جوانی عکاس ورزشی بود. زمان پیروزی انقلاب نیز اقدامات قابلتوجهی داشت و به همراه دوستانش، پیامهای امام راحل را در قالبهای بستهبندیشده به مکانهای از پیش تعیینشده مانند مساجد و به دست علما میرساندند. در جریان قیام ۱۵ خرداد او نیز ۱۵ ساله بود که در میدان ارگ با کماندوها درگیر و مجروح و در بیمارستان بستری شد و در جریان پیروزی انقلاب به درجه جانبازی نائل آمد.
ورود حاج حسین ایوبی به منزل امام خمینی (ره) از طریق آقای قندچی بهعنوان همراه همیشگی شهید عراقی کلید خورد و به امورات منزل ایشان مانند نظافت و پذیرایی رسیدگی میکرد، اما کمکم حرفه عکاسی را در همان مکان دنبال کرد تا جایی که دوربین وی گم شد و امام که متوجه عکاسی نکردن او شدند، دستور دادند برای او دوربینی تهیه کنند و دقیقاً از همانجا فعالیت حرفهای وی آغاز شد.
او همان دوربین، وسایل عکاسی و فیلمهای ۳۶ تایی و ۱۲۰ تایی آن دوران (آکبند و استفاده شده) را به باغموزه دفاع مقدس هدیه کرد تا برای همیشه ماندگار شوند. وی در خصوص عکاسیهایش در دوران دفاع مقدس نیز میگفت که فقط با هدف ثبت تصاویر جنگ به جبههها میرفتم زیرا زمانی که امام دوربین برای من خریداری کردند آن را به گردن من انداختند و فرمودند: سلاح تبلیغات برندهتر از سلاح جنگ است.
حاج حسین ایوبی در مصاحبههایش در خصوص خاطرات و تلخیها و شیرینیهای عکاسی، اینچنین بیان میکرد که سختترین عکاسی را در زمان رحلت امام راحل داشته است اما همچنان عکاسی را عشق میدانست و تأکید میکرد عکاسان خبری باید تلاش کنند تا مبادا تصویری ثبت شود که مورد سوءاستفاده دشمن قرار گیرد. او عکاسی را حرفه و شغل نمیدانست و معتقد بود عکاسی عشق است.
و امروز عکسهای حاج حسین ایوبی، صرفاً اسناد تصویری نیستند؛ هر قاب، روایتی است از سادگی، صلابت و ایمان. در این تصاویر، امام خمینی (ره) نه در هیاهوی سیاست، بلکه در کمال آرامش و وقار، میان مردم و با نگاهی پدرانه دیده میشود؛ نگاهی که تنها از پس لنز عکاسی امین و آشنا برمیآمد.
این عکاس پیشکسوت که در سال ۱۳۲۷ متولد شده بود، در اردیبهشت سال ۱۴۰۴ پس از تحمل سالها درد و رنج ناشی از جراحات جنگ، در سکوت از دنیا رفت اما نگاهش ماند در عکسهایی که امروز بخشی جدانشدنی از حافظه تصویری انقلاب اسلامی هستند. حاج حسین ایوبی، مردی بود که خود در حاشیه ایستاد تا متن تاریخ بهدرستی دیده شود.
اکنون در ایام دهه فجر، یاد و نام آقای ایوبی یادآور این حقیقت است که انقلاب اسلامی، نهتنها با فریادها که با نگاههای صادق و دستان بیادعا نیز ماندگار شد. او رفت اما عکسهایش ماندند و تا وقتی تاریخ این سرزمین ورق میخورد، نامش در حاشیه نور خواهد درخشید. روحش شاد و یادش گرامی باد …
گزارش: صدیقه صباغیان
انتهای پیام/
دیدگاهتان را بنویسید